Loading...
Navigatie:  Home  >  Nieuws  >  Bericht

Grieken verliezen tijd met spelletjes

 21 juni 2015 

    Print       Email

jan gajentaan - CopyDoor Jan Gajentaan

Na heel veel “ultieme” EU-tops, lijkt maandag toch écht de ultieme EU-top te zijn aangebroken voor de Grieken. Als er nu niet op hoofdlijnen een compromis wordt gevonden om leningen vrij te maken door IMF en andere partijen in ruil voor een geloofwaardig plan op het vlak van hervormingen en bezuinigingen, dreigt een Grieks staatsbankroet.

Een staatsbankroet kan verschillende consequenties hebben. Het is niet zeker dat de Grieken dan uit de EU- en uit de eurozone zullen stappen. Daar is, vreemd genoeg, ook helemaal niet een duidelijke procedure voor voorzien. Zelf denk ik dat er op het laatste moment een compromis uit de hoge hoed zal komen, waardoor er wéér belastinggeld naar de Grieken gaat, die vervolgens toch weer hun eigen gang zullen gaan (aangemoedigd door nieuwe “vriend” Poetin). Over een paar maanden begint het gesteggel weer opnieuw. Toch kunnen we een verrassende uitkomst maandag niet helemaal uitsluiten.

Net als ieder ander ben ik helemaal tureluurs na vijf maanden onderhandelingen tussen de Troika (in Griekenland tegenwoordig “de instituties”geheten) en de Grieken. Vooral de onnavolgbare Griekse minister van Financiën Varoufakis, die een tijdje geleden uit het onderhandelingsteam was gehaald maar nu weer overal opduikt, wist de gemoederen aardig bezig te houden. Voor de één is hij een briljante econoom, voor de ander een wereldvreemde dromer. Ik zal u maar niet vermoeien met mijn visie daarop.

Interessanter is de vraag, hoe we tot een structurele oplossing komen waarbij de Griekse economie gaat groeien, de burgers van Griekenland weer een waardig perspectief zien en Griekenland in geopolitieke zin behouden blijft voor de EU.

Bij het beantwoorden van die vraag, sta ik niet aan de kant van de Troika met hun paardenmiddel “austerity”, maar ook niet aan de kant van de radicaal-linkse Syriza beweging, die mij te veel chavistische trekjes vertoont. Varoufakis mag dan een briljante theoreticus zijn, maar voor welk concreet beleid de man echt staat is mij een raadsel.

Daarom sta ik aan de kant van wat ik maar noem de verstandige mensen: mensen als een Professor H.W. Sinn in Duitsland, een Giscard d’Estaing (ex-president) in Frankrijk of in Nederland mensen als hoogleraar Harald Benink, europarlementariër Peter van Dalen of columnist Jean Wanningen. Zij pleiten allen voor een Grexit of euro-holiday voor de Grieken. Met een eigen munt (Drachme) kunnen de Grieken devalueren en hun eigen industrie in één klap weer concurrerend maken. In combinatie met schuldreductie en enige ondersteuning in de beginfase (noodhulp), zal er dan weer perspectief ontstaan.

Zelfs de bekende econoom en nobelprijswinnaar Paul Krugman ziet de euro-holiday zo langzamerhand als de beste optie. Helaas wordt deze optie tot nu toe niet serieus op tafel gelegd, niet door de Troika en ook niet door Tsipras en Varoufakis. Beide kampen lijken elkaar qua realiteitsontkenning naar de kroon te steken.

Er zijn nu vijf kostbare maanden verloren met het spelen van allerlei onderhandelingsspelletjes en het opzichtig de schuld geven aan de ander. Zowel Juncker met zijn huilerige “ik begrijp Tsipras niet meer” als Tsipras die de voorstellen van de EU “onrealistisch en absurd” noemde, of Varoufakis met zijn vreemde oprispingen: ze verdienen allemaal een Louis d’Or voor beste toneelspeler, maar ze hebben de oplossing voor de financiële crisis in Griekenland geen centimeter dichterbij gebracht.

De Griekse bevolking verdient beter. De verantwoordelijkheid voor het schuldendrama is een gedeelde: de Griekse elite die jarenlang profiteerde van het manna van de EU, bankiers die mega-bonussen opstreken met het verstrekken van ongedekte leningen aan de Grieken en Europese politici met hun bureaucratische eenheidsfilosofie, die met het Verdrag van Maastricht in 1991 op zo’n fatale wijze in de steigers werd gezet.

Verantwoordelijke politici hadden de Griekse bevolking voor een heldere keuze gesteld, mogelijk via een referendum: óf we blijven in de eurozone, maar daar horen nu eenmaal hervormingen en bezuinigen bij; óf we kiezen voor een eigen pad met een eigen munt, die de kracht van onze industrie en dienstensector adequaat weerspiegelt. De tijd om die keuze helder en transparant aan de bevolking voor te leggen is nu verstreken, door het spelen van spelletjes. Syriza won de verkiezingen met valse beloftes. Griekenland staat aan de rand van de afgrond. We zullen zien, wat de top van maandag zal brengen.

Zie ook een ander interessant bericht door op de volgende link te klikken>>> DIKKE MENSEN IN SURINAME WORDEN MAGER MET NIEUW AFSLANKMIDDEL

    Print       Email
  • Published: 2 maanden ago on 3 september 2020
  • By:
  • Last Modified: september 3, 2020 @ 12:42 am
  • Filed Under: Nieuws
Translate »