Loading...
Navigatie:  Home  >  Nieuws  >  Bericht

Column: Grieken stemmen nee – en wat nu?

 6 juli 2015 

    Print       Email

jan gajentaan - CopyDoor Jan Gajentaan

Na de overduidelijke overwinning van het Nee-kamp (Oxi) van premier Tsipras met maar liefst 61% van de stemmen, vraagt heel Europa zich af wat er nu moet gebeuren.

Worden de Grieken de eurozone uitgezet omdat ze de voorwaarden ervan niet accepteren, of wordt er op het laatste moment toch nog een voor de Grieken gunstige deal gesloten, waarbij schuldreductie een rol zal spelen? Inmiddels heeft minister van Financiën Varoufakis zich teruggetrokken om een mogelijke deal niet in de weg te staan, maar dat kan natuurlijk ook onderdeel zijn van een geraffineerd spel van Tsipras, die ineens sterker lijkt te staan door de grote overwinning bij het referendum.

Terwijl radicaal-links in heel Europa jubelt – waaronder ook de in opkomst zijnde Podemos beweging in Spanje – zijn politici van de gevestigde orde in heel Europa in de gordijnen gevlogen. Niemand weet wat de consequenties zijn en wat ons de komende dagen en weken te wachten staat.

Bondskanselier Merkel komt vanavond naar Parijs om de ontstane situatie met de Franse president Hollande te bespreken. Morgen zou dan een Europese top moeten volgen – de zoveelste over Griekenland.

Naar mijn mening kan het nog steeds alle kanten op gaan. Je hebt hardliners zoals de Duitse minister van Financiën Schäuble en zijn Nederlandse evenknie Dijsselbloem, je hebt regeringsleiders zoals Merkel en Hollande die de zaak meer politiek bekijken, je hebt de ECB van Draghi die vooral de euro wil behouden en tenslotte speelt ook het IMF een merkwaardige rol in dit geheel. Door onder druk van de Amerikanen in het IMF vlak vóór het referendum een rapport uit te brengen dat pleit voor schuldverlichting, heeft het IMF – waarschijnlijk doelbewust – Tsipras in de kaart gespeeld.

Zoals de kaarten nu liggen gok ik erop dat er toch een akkoord komt en Griekenland voorlopig in de euro blijft. Dat is ook het directe belang van Alexis Tsipras, die al jaren roept dat hij in Europa een volksrevolutie wil bewerkstelligen naar chavistisch model en dat dit alleen zal lukken als Griekenland lid blijft van de eurozone, omdat het land anders snel geïsoleerd zou raken.

Tsipras wil de eurozone dus van binnenuit veranderen en gokt erop dat radicaal-links snel de overhand zal krijgen in andere landen, met Spanje als eerste doelwit. De belangrijke burgemeestersposten van Madrid en Barcelona zijn al in handen van Podemos-aanhangers, later dit jaar (november) zullen parlementaire verkiezingen volgen in Spanje.

Ondertussen wordt met de dag duidelijker dat de EMU (Europese Monetaire Unie) een faalconstructie is. Negentien landen met totaal verschillende economieën hebben een gemeenschappelijke munt, maar hun belangen liggen niet in elkaars verlengde. Voortmodderen op de huidige manier zal alleen maar tot meer catastrofes leiden waarbij de euro, precies zoals Milton Friedman al in de jaren negentig voorspelde, vermoedelijk door politieke onenigheid tot een einde zal komen.

Welke alternatieven zijn er nu ten opzichte van het “doormoddermodel” van de afgelopen jaren? Dat zijn in grote lijnen de volgende:

1. De monetaire unie completeren met een politieke unie, waarbij landen hun laatste restje soevereiniteit afstaan ten gunste van de EU-bureaucratie, zodat fiscaal en economisch beleid centraal vorm wordt gegeven. Dit is het plan van de “vijf presidenten” van de EU (Tusk, Schulz, Juncker, Draghi en Dijsselbloem), maar hun plan stuit op veel verzet onder de bevolking, zowel in het Zuiden (verzet tegen bezuinigingen) als in het Noorden (verzet tegen de welvaartsvernietigende transferunie). Hun plan lijkt bovendien alleen haalbaar zonder de altijd dwarsliggende Grieken, of door de Grieken in een positie als wanbetaler te plaatsen en een andere status te geven binnen de eurozone.

2. de eurozone/EMU in stand houden, maar monetaire flexibiliteit terug inbrengen via constructies als parallelle munten of via The Matheo Solution, voor uitleg zie mijn eerdere column Alternatieven voor de euro http://gfcnieuws.nl/2015/06/de-alternatieven-voor-de-euro/

3. een terugkeer naar nationale munten. Hierbij geldt, dat de landen die er als eerste uitstappen, vermoedelijk de minste schade zullen ondervinden. Wat de beste manier zou zijn voor Nederland om uit de eurozone te stappen (Nexit) wordt helder uitgelegd in deze column van financieel specialist Alex Sassen van Elsloo http://www.telegraaf.nl/dft/goeroes/alexandersassenvanelsloo/24231078/__Nexit_is_beter__.html

4. een opdeling van de eurozone in een noordelijke en een zuidelijke zone (Neuro/Zeuro), zodat de muntunie(s) beperkt worden tot landen met een vergelijkbare economische en fiscale structuur. Dit lijkt op het eerste gezicht een plausible uitweg, maar heeft nogal wat inherente nadelen (toenemende politieke verdeeldheid in Europa, kapitaalvlucht, mogelijk toename van politieke onstabiliteit in heel Europa). De hoogleraar Monetaire Economie Prof. Eijffinger heeft de schade van een dergelijke opdeling wel eens berekend op 10.000 miljard euro. http://www.sylvestereijffinger.com/wp2/2012/06/invoering-neuro-en-zeuro-gaat-10-000-miljard-kosten/

U ziet het, de zaak is buitengewoon complex en met de overwinning van het Griekse Oxi is het er bepaald niet eenvoudiger op geworden. Ik wens alle lezers van deze column een prettige (werk)week!

Zie ook een ander interessant bericht door op de volgende link te klikken>>> DIKKE MENSEN IN SURINAME WORDEN MAGER MET NIEUW AFSLANKMIDDEL

    Print       Email
  • Published: 2 maanden ago on 3 september 2020
  • By:
  • Last Modified: september 3, 2020 @ 12:42 am
  • Filed Under: Nieuws
Translate »