Loading...
Navigatie:  Home  >  Nieuws  >  Bericht

Hoe zou ik zondag stemmen als ik een Griek was?

 1 juli 2015 

    Print       Email

jan gajentaan - CopyDoor Jan Gajentaan

De tropisch warme temperaturen in Nederland brengen mijn verbeelding op gang. Hoe zou het zijn als ik een Griek was, mijn werving & selectiebureau ergens gevestigd was in het prachtige Athene en ik deze week zou moeten bedenken hoe ik zondag ga stemmen?

Zou het “Nee” worden (tégen het hulppakket van de EU in ruil voor hervormingen en bezuinigingen, en tevens steunbetuiging aan Tsipras) of “Ja”, dat wil zeggen, instemmen met het laatste bod van EU/ECB/IMF? In het laatste geval zou dat neerkomen op het wegstemmen van Tsipras c.s, want die hebben aangekondigd dat ze hun biezen pakken als het Ja-kamp wint.

Nu is de status van dit referendum sowieso met mist omgeven, net zoals de hele status van Griekenland als lid van EU en eurozone buitengewoon onduidelijk is, nu het land formeel de status van wanbetaler heeft verkregen bij het IMF, net als Somalië en Zimbabwe.

Als ik een Griekse ondernemer was en verantwoordelijk voor een gezin, zoals de Griekse ondernemer Yannis Panagiotopoulos die te horen was in de uitzendingen van Nieuwsuur over Griekenland, zou ik me enorm zorgen maken over mijn gezin, mijn bedrijf én mijn land. Panagiotopoulos, die helemaal niets heeft met de linkspopulisten van Syriza, wees erop dat Griekenland een traditie heeft van burgeroorlog en dictatuur en dat de gemoederen behoorlijk verhit beginnen te raken.

Het is goed om ons te realiseren dat Syriza 36,3% van de stemmen heeft gehaald bij de laatste Griekse verkiezingen, maar door het ingewikkelde Griekse kiessysteem (50 bonuszetels voor de grootste partij) nu 149 van de 300 parlementszetels bezet, dus bijna de helft van het totaal.

Welnu, als ik zou zijn wie ik ben, maar dan een Griek, zou mijn eerste prioriteit zijn het wegstemmen van de amateuristische club van Tsipras, die het afgelopen half jaar niets anders heeft gedaan dan de instituties waarvan ze afhankelijk zijn schofferen en het eigen land opjutten en polariseren. Verder hebben ze geen enkele economische of andere prestatie van belang geleverd.

Aan de andere kant: als ik een Griek was, zou ik ook bepaald niet enthousiast zijn over het harde bezuinigingsbeleid van de Troika in de afgelopen jaren. Bovendien zou ik beseffen – als recruitment specialist volg je immers nauw de marktontwikkelingen – dat de euro simpelweg een te dure munt is voor Griekenland.

Het gevolg van die te dure munt (ca. 30% te duur voor de Griekse bedrijfsleven, zeggen deskundigen zoals Prof. H.W. Sinn van het Duitse Ifo-instituut) is dat eigen MKB en industrie (die is er nauwelijks meer) in Griekenland vernietigd worden. Alleen grote multinationals hebben kans om te overleven.

Het land is door de schijnwelvaart van de euro te duur geworden ten opzichte van het eigen concurrentievermogen. De weg van interne devaluatie (in casu, de lonen verlagen) zoals opgelegd door de Troika heeft een vernietigende werking voor burgers én bedrijven, zeker als tegelijkertijd de lasten verhoogd worden door een linkse regering.

Ik zou ook beseffen dat met een eigen Griekse munt, parallelmunt of bij een model als TMS (The Matheo Solution) dat monetaire flexibiliteit terugbrengt binnen het kader van de euro, er na een muntdevaluatie vrijwel onmiddellijk een opleving zou plaatsvinden van de Griekse landbouw, toerisme en bouwsector, zoals prof. Sinn ook aangeeft.

Bovendien zouden de Grieken dan veel meer hun eigen producten kopen: die worden immers goedkoper na een devaluatie, terwijl goederen uit het buitenland duurder worden. Het Griekse bedrijfsleven zou daarmee een boost krijgen.

Maar ja, zo zou ik overwegen, kun je erop vertrouwen dat een Syriza-regering verstandig omgaat met de voordelen van een eigen munt of zullen de linkspopulisten – net als hun grote voorbeeld de kameraden in Venezuela – een populistisch en corrumperend alles-is-gratis beleid voeren, de eigen zakken vullen en het land vervolgens voor een habbekrats verkopen aan China en Rusland?

Tegen die tijd zou ik een paar ouzo’s nemen. Mijn besluit zou waarschijnlijk zijn om toch maar “ja” te stemmen. Dus vóór de euro. Misschien vooral om van Syriza af te komen als bepalende machtsfactor. Ik zou hopen dat er daarna snel een nationale regering werd gevormd die kan redden wat er nog te redden valt en op gunstige gronden alsnog een akkoord sluit met de Troika.

Ik zou, als Griek, ook vurig hopen dat er binnen de EU eindelijk eens serieus wordt nagedacht over monetaire flexibiliteit. Als TMS dan geen optie is, kan misschien een parallelle munt geprobeerd worden in Griekenland? Zo’n Eurodrachme zou gebruikt kunnen worden voor binnenlandse betalingen en daarmee de Griekse industrie en MKB een steuntje in de rug geven.

Hoe het ook zij, ik ben geen Griek, maar Nederlander. We zullen afwachten wat het Griekse volk zondag besluit in al zijn wijsheid, waarbij de consequenties van dat besluit door de enorme complexiteit van de financiële situatie erg mistig zijn. Laten we hopen, voor al die welwillende Grieken zoals Yannis Panagiotopoulos, zijn gezin en zijn werknemers, dat Griekenland de komende weken en maanden niet in een chaos verzandt.

P.s. vanochtend stuurde Tsipras een brief naar Brussel waarin hij toch het laatste onderhandelingspakket lijkt te accepteren. Mogelijk wordt het Tsipras warm onder de voeten want bij een Grieks Ja kunnen hij en zijn partij inpakken. Op dit moment nog onduidelijk hoe de Eurogroep hierop zal reageren. Het lijkt eerder een taktische, nogal doorzichtige manoeuvre van Syriza.

Zie ook een ander interessant bericht door op de volgende link te klikken>>> DIKKE MENSEN IN SURINAME WORDEN MAGER MET NIEUW AFSLANKMIDDEL

    Print       Email
  • Published: 2 maanden ago on 3 september 2020
  • By:
  • Last Modified: september 3, 2020 @ 12:42 am
  • Filed Under: Nieuws
Translate »