Loading...
Navigatie:  Home  >  Nieuws  >  Bericht

Voor- en nadelen van een EU-referendum

 27 juli 2015 

    Print       Email

Jan Gajentaan

Zoals bekend heeft de Britse premier David Cameron de bevolking een in/out EU-referendum beloofd. Naar het zich laat aanzien zal dit in 2016 plaats vinden. Cameron zelf is voorstander van het lid blijven van de EU, maar wil betere voorwaarden onderhandelen voor de Britten, onder meer op het punt van vrij personenverkeer en het recht op uitkeringen voor burgers in een andere EU-lidstaat.

Een deel van Camerons’s eigen parlementsfractie (Conservative Party) is sterk eurosceptisch en volgt de ontwikkelingen met argusogen. De Britse eurosceptische partij UKIP is voor het verlaten van de EU en vindt dat Cameron niet oprecht is bij zijn onderhandelingen, die volgens hen niet meer kunnen opleveren dan hooguit een paar cosmetische aanpassingen.

Ook in Nederland wordt door eurosceptische groepen geijverd voor een EU in/out referendum. Ook is er nu een groep die zich inzet voor een referendum over het voorgenomen associatieverdrag van de EU met enkele landen zoals Moldavië en Oekraïne.

Hoe sympathiek ik dit laatste referendum ook vind, ik denk niet dat heel veel mensen naar de stembus zullen gaan voor een referendum over Moldavië en Oekraïne, landen die ook helemaal niet op de nominatie staan om toegelaten te worden ( het gaat puur om een associatieverdrag).

Zelf ben ik zoals bekend euroscepticus. In principe ben ik voor een (nationaal) bindend referendum, maar ik vind dat je dit zware middel alleen moet inzetten op cruciale momenten en wanneer de keus helder is. Veel bestuurlijke vraagstukken zijn immers complex.

Ik vind het spijtig dat Nederland destijds geen referendum heeft gehouden over de invoering van de euro. De Denen deden dat wel in een referendum over het Verdrag van Maastricht in 1992, waarop de bevolking “nee” stemde, Denemarken is toen buiten de euro gebleven. In 2000 heeft de Deense regering nogmaals geprobeerd de euro in te voeren via een referendum; bijna 54% stemde tegen.

Omdat Nederland inmiddels de euro als munt heeft en daarnaast EU-lid is, compliceert dit een eventueel te houden referendum. De vraag is of je eerst over de euro moet laten stemmen, daarna over de EU, of alles in één keer. Verder is er ook een risico verbonden vanuit eurosceptisch perspectief aan zo’n referendum, want als de meerderheid instemt met het EU-lidmaatschap zal dit als een vrijbrief opgevat worden door het pro-EU kamp om de huidige koers voort te zetten, waarbij steeds meer soevereiniteit wordt weggegeven.

jan gajentaan - CopyDe Franse presidentskandidaat Marine Le Pen heeft aangekondigd dat zij, als ze in 2017 president zou worden, eerst een referendum over de euro zal houden, waarbij zij het Franse volk van harte zal aanbevelen om de eurozone te verlaten en weer een eigen munt in te voeren. Daarna wil zij de voorwaarden van het EU-lidmaatschap voor Frankrijk heronderhandelen.

Verdragstechnisch gezien is een land dat de eurozone verlaat gedwongen om de EU te verlaten, maar ik denk dat Marine Le Pen gelijk heeft wanneer zij stelt dat de soep niet zo heet gegeten zal worden als deze is opgediend. Veel mensen realiseren zich niet dat Frankrijk na Duitsland en het Verenigd Koninkrijk de grootste netto-betaler is van de EU en daarom een sterke onderhandelingspositie heeft.

Persoonlijk vind ik wel dat er iets te zeggen valt voor de lijn van Marine Le Pen. Laten we ons eerst concentreren op de welvaartsvernietigende one-size-fits-all euro, die als enig doel heeft een hefboom te zijn voor de EU-superstaat.

De euro muntunie moet ofwel monetair flexibel worden (model TMS), ofwel opgebroken worden langs nationale lijnen (herinvoering nationale munten). Dan zijn we van de grootste kwelgeest af die Nederland dwingt tot vele miljarden aan transfers richting het zuiden en een schadelijk rentebeleid.

Als deze stap eenmaal gezet is, kan er gesproken worden over de EU. Een heel belangrijk punt voor al diegenen zoals ik die een soevereine natiestaat nastreven, is het punt van het immigratiebeleid en ook het punt van het herinvoeren van personencontrole aan de grenzen.

In mijn visie hoort het immigratiebeleid 100% een nationale bevoegdheid te zijn, waarmee Brusselse bureaucraten zich niet hebben te bemoeien. Een punt, waar ooit de sociaal-democratische premier Drees (1948 – 1958) zich voor inzette, maar dat compleet is weggegeven door latere, eurofiele generaties politici.

De EU als eigendunkelijke machtsstaat van bureaucraten is inmiddels zó ver doorgeschoten, dat zij deze bevoegdheden niet meer vrijwillig zal afstaan. Dat zal alleen lukken, als meerdere lidstaten tegelijk deze claim op tafel leggen. Zo niet, dan is het waarschijnlijk beter voor Nederland om de EU te verlaten en aan te sluiten bij de Europese vrijhandelsassociatie EVA.

 

 

Zie ook een ander interessant bericht door op de volgende link te klikken>>> DIKKE MENSEN IN SURINAME WORDEN MAGER MET NIEUW AFSLANKMIDDEL

    Print       Email
  • Published: 2 maanden ago on 3 september 2020
  • By:
  • Last Modified: september 3, 2020 @ 12:42 am
  • Filed Under: Nieuws
Translate »